Abdallah, 16 jaar
Irbid, Jordanië

“Ik herinner me de explosie nog goed”

De 16-jarige Abdallah, afkomstig uit het Syrische Deraa, verloor in 2014 zijn linkerbeen na een bombardement. Zijn mama vluchtte daarna met hem naar Jordanië. Sinds kort draagt Abdallah een prothese en leert hij opnieuw wandelen met de hulp van Handicap International.

“Die ene dag zal ik nooit vergeten”, vertelt Abdallah. “Het was ochtend en ik was thuis bij mijn familie. Er kwamen vliegtuigen boven onze wijk vliegen, die ons begonnen te bombarderen. Ik herinner me de explosie nog goed: hoe mijn papa en ik gewond raakten en mijn buurman op slag dood was … Even later werd ik bewusteloos.” De tiener moet een pauze nemen voor hij zijn verhaal kan voortzetten. “Een week later werd ik wakker in het ziekenhuis van Ramtha in Jordanië. Ik was helemaal in de war en had veel pijn. De dokters gingen na of ik nog gevoel had in mijn benen en besloten dat het best was om één been te amputeren. Twee maanden lag ik in het ziekenhuis. Daarna kon ik aan mijn revalidatie beginnen in het zorgcentrum.”

Salam, kinesitherapeute bij Handicap International, behandelt Abdallah al enkele weken. “We hebben Abdallah eerst een rolstoel en krukken gegeven. Nu heeft hij ook een prothese, waarmee we hem leren stappen. De prothese maakt zijn dagelijkse handelingen veel gemakkelijker. Hij kan nu ook weer sporten.” Sport is belangrijk voor Abdallah. “Ik speel graag basketbal en maak deel uit van een lokaal team. Ik ga vaak naar de sportzaal, als ik niet op school zit of bij mijn vrienden ben.”

“Mijn zoon is een echte atleet, ondanks zijn handicap!”, zegt zijn mama Rahma trots en met een grote glimlach op het gezicht.

Zij en Abdallah hebben onderdak gevonden in Jordanië, maar een deel van de familie zit nog steeds vast in Syrië. “Soms kan ik met hen spreken, als de internetverbinding meewil”, legt de Abdallah uit. “Dan vertellen ze over hoe moeilijk de situatie is en dat er nog steeds bommen vallen … Ik wou dat de oorlog voorbij was. Ik wil graag terug naar mijn land. Intussen studeer ik hard, want ik wil later graag prothesemaker worden.”