Ahmad, 24 jaar
KAMP VAN ZAATARI, JORDANIË

“Hier heb ik geen toekomst”

Ahmad is 24 jaar en komt uit het Syrische Deraa. Hij ontvluchtte deze belegerde en gebombardeerde stad in 2013. Onderweg trapte hij op een landmijn, die zijn rechtervoet wegblies. Vandaag woont Ahmad als vluchteling in Jordanië. Hij kreeg een prothese van Handicap International en volgt nu revalidatietherapie bij onze kinesitherapeuten.

Vroeger hadden we het goed. We hadden een dak boven ons hoofd, hadden werk en kwamen niets tekort”, aldus Ahmad. “Maar de oorlog veranderde het leven in Syrië volledig. Onze stad werd belegerd. Vliegtuigen vlogen de hele tijd boven ons hoofd. Bombardementen werden dagelijkse kost.” Ahmad en enkele andere mensen uit zijn wijk besloten om te vluchten. Ze verhuisden talloze keren van wijk, hopeloos op zoek naar een veilig onderkomen.

Op een dag moesten we weer onze verblijfplaats ontvluchten en onderweg stapte ik op een landmijn. Door de ontploffing verloor ik mijn voet. Ik werd naar het gezondheidscentrum overgebracht en daarna rechtstreeks naar Jordanië voor verzorging. Ik moest vijf operaties ondergaan, voordat ik het ziekenhuis mocht verlaten. Daarna ben ik hier terechtgekomen, in Zaatari. Ondertussen woon ik al drie jaar in dit vluchtelingenkamp”, vertelt hij.

Ahmad wordt sinds zijn aankomst in Jordanië opgevolgd door Handicap International. Hij kreeg een prothese en kan op onze organisatie rekenen voor revalidatiezorg. “In het begin kon ik mijn been niet bewegen, maar vandaag kan ik opnieuw stappen.” Hij is dus weer veel zelfstandiger nu. Maar het leven in het kamp valt hem zwaar. “Er is hier amper werk. Ik zou naar het buitenland willen gaan, want hier heb ik geen toekomst. De oorlog duurt nu al zes jaar en put iedereen uit. Zes jaar … het is genoeg geweest!