Hozeifa, 17 jaar
Riyak, Bekavallei, Libanon

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij nu in een tentje leeft met zijn gezin. Handicap International helpt Hozeifa om met zijn nieuwe situatie om te gaan via psychologische bijstand en kinesitherapie.

Ergens tussen de heuvels van de Bekavallei, aan de rand van een weide, staat het vluchtelingententje waar de familie van Hozeifa woont sinds eind 2016. Het bed dat er staat, is er een dat Handicap International aan de jongen geschonken heeft. Onze kinesist Mohamad gaat regelmatig bij hem langs om revalidatieoefeningen te doen.

Hozeifa kan nauwelijks nog bewegen sinds hij vorig jaar gewond raakte. “Ik keerde terug van school met mijn neef, toen er vlak bij ons een raket insloeg. Ik herinner me die knal nog steeds. Ik verloor het bewustzijn en werd pas in het ziekenhuis wakker. Een granaatscherf had mijn lichaam doorboord en daarbij mijn wervelkolom geraakt.” Hozeifa verbleef maandenlang in het ziekenhuis in Syrië, voordat hij naar de rest van zijn gezin kon gaan dat al enkele jaren eerder naar Libanon was gevlucht.

Ik was in Syrië gebleven om te studeren. Ik was bij de besten van mijn klas. Ik wilde professor of dokter worden. Maar door mijn ongeval is alles veranderd. Ik ben daarna naar Libanon gegaan om bij mijn ouders te kunnen zijn. De weg ernaartoe was heel zwaar. We zijn nu terug samen, maar ik heb het heel moeilijk om me aan deze manier van leven aan te passen. We zitten in een tent en in de winter is het vreselijk koud. Bovendien kan ik me momenteel enkel verplaatsen met een rolstoel die Handicap International me gegeven heeft. Mijn leven hier lijkt in niets meer op mijn leven van vroeger …

Mohamad probeert de jongen tijdens de sessie te motiveren. “Ik probeer positief met hem om te gaan”, aldus de kinesist. “Ik toon hem dat hij ondanks zijn toestand nog altijd veel kan. We bieden hem ook psychologische bijstand, zodat hij zijn depressie te boven komt en deze nieuwe situatie kan aanvaarden.” Dit begint stilaan zijn vruchten af te werpen bij Hozeifa: “Deze sessies met Mohamad geven me hoop. Toen ik in Libanon aankwam, kon ik zelfs niet zitten. Vandaag wel. Ik hoop dat ik op een dag opnieuw rechtop kan staan.”