Hussein, 15 jaar
Zahleh, Bekavallei, Libanon

“Alles is verwoest”

Tijdens een bombardement in het Syrische Idlib eind 2016 kwam de helft van het gezin van Hussein om het leven. Hussein, 15 jaar, verloor een been. Hij vluchtte naar Libanon, waar hij vandaag geholpen wordt door een team van Handicap International. “Ik kan niet meer aan de toekomst denken. Ik heb geen toekomst meer.”

Toen Hussein in Libanon aankwam, leefde hij al zes jaar te midden van oorlog. “We woonden niet zo ver van een militaire basis. We zagen elke ochtend de bommenwerpers opstijgen. Het was ongeveer drie uur ‘s morgens toen ons huis werd gebombardeerd. Mijn mama en veel van mijn broers en zussen kwamen om het leven.”

Hussein was zwaargewond en werd snel naar het ziekenhuis gebracht, waar zijn linkerbeen geamputeerd werd. Na wat hem was overkomen, besloot hij het land uit te vluchten. Hij trok naar Libanon, zonder zelfs zijn papa te verwittigen. Hij belde hem pas toen hij was aangekomen. “Mijn papa vroeg me waarom ik gevlucht was en of ik ooit zou terugkeren naar Syrië. Ik zei hem van niet. Mijn leven in Syrië is compleet verwoest. Hier leven we in tenten en hebben we helemaal niets, maar er vliegen tenminste geen vliegtuigen boven ons hoofd.”

De tiener wordt somber als hij denkt aan zijn leven vóór de oorlog. “Ik had altijd wel iets te doen en was veel bij mijn vrienden. Vandaag zijn ze dood of gevlucht naar andere landen … Ik kan niet aan de toekomst denken. Ik heb geen toekomst meer.” Cynthia, onze kinesiste, vertelt dat Hussein binnenkort ook psychologische steun krijgt van Handicap International. “Er mentaal weer bovenop komen is van even groot belang als onze sessies kinesitherapie. Husseins wonde is nog vers en hij is zwaar getraumatiseerd. We moeten ook zijn psychologisch leed verzachten.”