Sondos, 8 jaar
Azzé, Bekavallei, Libanon

“We konden niet naar school als er vliegtuigen waren”

Sondos, 8 jaar, komt uit een belegerde buitenwijk van Damascus. Zij en haar gezin werden in 2016 getroffen door een bom. Het gezin vluchtte naar Libanon, waar Sondos psychologische steun krijgt van Handicap International.

In een klein appartement in een Libanees dorpje zitten vier meisjes gehurkt op het tapijt. Sondos en haar zusjes boetseren een huis en praten opgewekt met twee hulpverleners van Handicap International. Psychologe Christelle legt uit: “Het lijkt een eenvoudig spelletje, maar het gaat veel dieper dan dat. Met de klei kunnen de meisjes heropbouwen wat ze verloren hebben, symbolisch althans. Het laat hen ook toe om met ons praten over wat hen is overkomen.”

Toen ze eind 2016 met hun ouders in Libanon aankwamen, waren Sondos en haar zusjes erg getraumatiseerd door de gebeurtenissen in Syrië. Hun huis was gebombardeerd en tal van familieleden waren gewond geraakt. Sondos liep een beenbreuk op door granaatscherven. “Ze hebben nog vaak nachtmerries en plassen geregeld in bed. We proberen hen zo goed mogelijk te helpen met uiteenlopende, leuke activiteiten”, voegt onze psychologe eraan toe.

Sondos heeft meerdere bombardementen met haar eigen ogen gezien. Ook daar praat ze over met Christelle. “Als er vliegtuigen waren, konden we niet naar school. We waren bang en bleven thuis. Op een dag waren de vliegtuigen later dan anders. De school rechtover die van mij werd toen gebombardeerd.” Het meisje omhelst haar knuffelbeer. “Ik mis mijn land zo erg. Maar ik ben blij dat er hier geen vliegtuigen vliegen en dat ik niet bang moet zijn om naar school te gaan.”